Verkeer is verantwoordelijk voor een flink deel van de CO2 uitstoot. Minder CO2 uitstoten door minder fossiele brandstoffen te gebruiken is niet genoeg. Dit is een mogelijkheid om CO2 uit de lucht te halen en daadwerkelijk af te breken (dus niet opslaan) met behulp van verkeer.

De deklaag van deze asfaltconstructie bestaat uit “groen” CO₂ etend asfalt. In het asfalt is het gebruikelijke steenslag vervangen door Olivijn. Als Olivijn in contact komt met (regen)water, onttrekt het CO₂ uit het water en verweert het naar zand, magnesiumionen en waterstofbicarbonaat. Het residu met magnesium is met het regenwater een vertraagd naleverende meststof voor planten in de berm, daarmee zorgt het ook voor meer biodiversiteit.

Wanneer voertuigen over het asfalt rijden zal dit asfalt sneller verweren en komen kleine deeltjes vrij. Deze deeltjes reageren veel sneller door hun groter specifiek oppervlak.

Bijkomend voordeel is dat het stof niet schadelijk is voor de longen in tegenstelling tot kwartsstof. Zwaardere elektrische voertuigen versnellen dit proces van verwering en zorgen voor nog snellere CO2-reductie.